کوچیدن ناگهانی یکی از یاران تئاتری ها

بوسیله گزارش ایسنا، جمشید مددی هنرمند نبود یا مدیر یا یک شخصیت بنیادی در تئاتر. او یک کارمند بود، کارمندی ساده اما مشفق و همراه که درگذشت ناگهانی و اندوهناکش، جامعه تئاتری را متأثر پیدایش.

تئاتری ها که برای اجرای هر نمایش، اشکال های گوناگونی را از شیوه می گذرانند، خوب می دانند اجرای نمکین هر پی نمایشی همان اندازه که بوسیله هماهنگی و خلاقیت گروهی موقوف است، از باهم اتحاد کردن کارکنان سالن ها و مجموعه های نمایشی نیز بی احتیاج نیست و اینجاست که تفاوت افراد روبرو می شود. برخی با گشاده رویی همدستی می کنند و تعدادی هم خود را درون ظرف و سد کمک و تا اینکه ایفا وظیفه اداری نمی دانند و این نحو است که مردی مانند جمشید مددی برای همگی تئاتری ها یادآور مهربانی و لبخند است.

او که حدود سی سال در اداره تئاتر، مجموعه تئاتر ده و تو سال های پایانی زندگی خود، در تئاتر قدیمی «سنگلج» در کنار تئاتری ها بود، روز جمعه ۲۳ اسفند ماه در معلول تصادم قلبی درگذشت و خانواده اش تصمیم گرفتند او را در اردبیل، بخانه برگشتن زادگاهش به مقبره بسپارند.

وقوف درگذشت مددی که منتشر شد، هنرمندان تماشاخانه در فضای رمزی از مردی گفتند که متصل با محبت و شریف بود و با مدد های بی دریغش، کار آنان را سهل می کرد.

هنرمندی با سابقه شبیه گلاب آدینه با ابراز تأسف فراوان از درگذشت مددی، از او به نشانی همکاری از سال های بی اندازه دور صیت برد. فریبا کامران بی آرامی او را رجولیت نازنین نامید که رفتنش مایه حسرت است. مهدی پاکدل از مددی بوسیله عنوان مردی معزز و محترم یاد کرد. وحی پاوه نژاد از ناروایی این معارفه گفت و شاه احمدی از انسانی نازنین نام برد که هرآنچه از دستش برمی آمد بخاطر بچه های تئاتری ایفا می داد. علیرضا آرا همچنین درون جملاتی از جمشید مددی به عنوانی یکی از کسانی نوشت که گویی به خاطرات تئاتری ها سنجاق شده اند و نبودنشان دل هنرمندان این رشته را به درد می آورد و سرزده جایشان تهی می شود. 

این روزها که به برهان شیوع ویروس کرونا امکان هیچگاه گونه گردهمایی وجود ندارد، اما پریسا مقتدی مدیر تئاتر «سنگلج» که از درگذشت همکار خود بسیار اندوهگین است، امیدوار است بعد از سپری شدن این دوره، پروگرام یادبودی در خور جمشید مددی برای او برپا نرم.

انتهای پیام