چاره ای جز آزادسازی باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰ نیست؟

به گزارش ایسنا، فرکانس های امواج رادیویی یک منبع مهم کمیاب است که تو همه کشورهای جهان درون وارستگی نصیب و قسمت ها قرار دارد و مدیریت آن در همه کشورها، ماهیتی حاکمیتی دارد، اما بر اساس هنجار داخلی کشورها، به بهره بردارانی نظیر اپراتورهای تلفن همراه واگذار شده است. در ایران نیز مدیریت جداول فرکانسی پیاده شدن ماخذ قانون بر عهده وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات است و منابع مالی حاصل از آن به حساب مخزن داری بی مو کشور واریز می شود.

همگی کشورها برای روزی برداری از بسامد و نیازمندی شبکه های ارتباطی، تابع استانداردها و مقررات بین المللی هيئت قانونگذاری بین المللی مخابرات (ITU) هستند. عدم تمکین از این استانداردها می تواند تداخلات فرکانسی در برخی مناطق به ویژه داخل مناطق مرزی را به همراه داشته باشد.

در ایران، متولی اصلی مدیریت فضای فرکانس، سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، زیرمجموعه وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات است که درون چارچوب قوانین و هنجار داخلی، بین المللی، طرح های توسعه ای، مباحث امنیتی و الزامات تجاری آن را به روزی برداران مختلفی از جمله اپراتورهای تلفن همراه، نیروهای نظامی و انتظامی واگذار می کنند.

راه اندازی صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران یکی از بهره برداران فضای تناوب کشور است. این سازمان بوسیله برهان برخورداری انحصاری از حق پخش همگانی برنامه های رادیویی و تلویزیونی تو ایران بازه فرکانسی ۴۷۰ مگاهرتز تا ۸۶۲ مگاهرتز را در اختیار دارد و تا سال ها باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز داخل این بازه را به عنوان فراگیرترین باندهای فرکانسی موجود در کشور، بخاطر پوشش حداکثری دستور کار های تلویزیونی صداوسیما درون سراسر شهرها و روستاها بوسیله صورت آنالوگ، تو اختیار داشت. با هدف جلوگیری از ایجاد تداخل تو دستور کار های تلویزیونی در آن زمان حق بهره برداری از این باندهای فرکانسی، به نعوظ اختصاصی داخل جوانمردی این راه اندازی قرار گرفت.

ویژگی های باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز چیست؟

این باندها، شعاع فراخ تری را پوشش می دهند، بنابراین هر اپراتور کاربری که بتواند خدمات ارتباطی خود را پیاده شدن این بسترها عرضه کند، به تجهیزات کمتری حاجت دارد؛ سرمایه گذاری مورد حاجت برای حداکثرسازی پوشش شبکه را بوسیله شدت کاهش می دهد؛ از رویت فنی، توان خاصیت بیشتری دارد، مثلا مشکل آنتن دهی در درون بیشتر ساختمان ها یا در جاده های بین شهری محلول می شود، با سرعت بیشتری می توان خدمات بهتری را به کاربران ارایه کرد، نفقه تمام شده خدمات برای اپراتورها و انسان کم می شود، ترافیک و اختلال کنونی ناشی از غلظت در فرکانس های کنونی کمینه می شود، مثل افزایش دو لاین تازه بوسیله یک اتوبان و بسیاری از روستاهای ایران به سادگی و با هزینه کمتری به اینترنت و خدمات ارتباطی دسترسی پیدا می کنند.

باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ ، تا سال ها تو همه کشورهای جهان بخاطر پوشش شبکه های آنالوگ در اختیار شرکت های پخش کننده دستور کار های تلویزیونی اعم از دولتی و خصوصی صبر داشتند، اما از ۱۴ سال قبل بوسیله تدریج با دیجیتال شدن این شبکه ها و کاهش نیاز فرکانسی پخش برنامه های تلویزیونی به اندک از یک سوم، از یک شعاع امکان ارسال چندین برنامه تلویزیونی دیجیتال روی یک کانای فرکانسی سابق فراهم و از سوی دیگر با بسط شبکه های موبایلی و فردی منابع فرکانسی، کارکرد این باندها توسط شبکه های پخش تلویزیونی راکد و تو اختیار اپراتورهای موبایلی راحتی گرفت.

داخل ایران نیز، گذر از شبکه های آنالوگ بوسیله دیجیتال، در بیشتر فرستنده های تلویزیونی روی داده و تنها تعداد قدری از آنها، هنوز آنالوگ مانده اند و همچنین بخش های کوچکی از مناطق کشور، نیازمند استفاده از این باندهاست که با تکنیک ها و تدابیری شایان مدیریت است. تو حال فراهم صداوسیما از ۱۲.۸ درصد ظرفیت طاس باند فرکانسی (۴۷۰ – ۸۶۲ مگاهرتز) و ۲.۶ درصد از حجم باند ۷۰۰ – ۸۰۰ مگاهرتز که در اصالت دارد، استفاده می یواش و با بود بلااستفاده بودن بسیار از ۹۷.۴ درصد حجم ارزشمندترین باندهای فرکانسی، حاضر به آزادسازی این باندها داخل این مسیرها ازاله.

بوسیله باور کارشناسان این موضوع داخل شرایطی که ظرفیت های ارتباطی کشور بوسیله دلیل تحریم ها، قابلیت کم سرمایه گذاری برای ارتقای تکنولوژی های جدید، حداکثرسازی پوشش شبکه های همراه و نیز پاسخ به نیاز چند طبق شده مردم داخل یکی از بحرانی ترین دوروبر های اقتصادی و اجتماعی کشور، بلااستفاده نگه داشتن یک حجم حیاتی داخل قلمرو را به یک پرسیدن و چالش مهم بدل کرده است.

چرا دعوای صداوسیما و وزارت ارتباطات رفعت گرفت؟

شمار کاربران اینترنت سیار، ظرف پنج سال گذشته از ۳۰۰ هزار به ۷۵ میلیون اضافه یافته، یعنی ۲۲۵ برابر شده است. ظرفیت پهنای باند بین الملل داخل همین فاصله از ۱۲۲.۶ گیگابیت به ۴۰۰۰ گیگابیت بر ثانیه افرایش یافته است. زیرساخت های ارتباطی همچنین بین ۲۰۰ تا ۱۲۰۰ طبق داخل جزء فیبر، پهنای باند درون و بین الملل افزوده شده است. فناوری های ارتباطی مدام بوسیله روزتر شده اند و ظرف ۱۰ سال از نسل دو به نسل سه و چهار تحول یافته اند. اپراتورهای خصوصی و بخت درون مجموع سرمایه گذاری متناسب توجهی در ارتقای فنی و زیرساختی ارتباطات در ایران ادا داده اند.

با بود این، تحول نسل های تلفن همراه و فراگیر شدن فناوری ساخت گوشی های هوشمند تو بکلی جهان، کاربران را به انتقال ویدیو به جای متن و عکس قادر کرد و استفاده اینترنت هر بی مانند را به چند ۱۰تا چند صدبرابر افزایش رحم. از طرفی پدیده ای همچون کرونا، که عزب قید یک ماه میزان مصرف اینترنت داخل ایران را دو موافق کرده است، مجموعه حجم های احتیاطی و ذخیره شده به خشکی امدن بنیاد پیش بینی ها را اشغال و ضیق به خشکی امدن شبکه زیرساخت های ارتباطی، احتیاج مبرم بوسیله آزادسازی همه حجم های موجود را ضروری کرده است.

مصرف از خدمات تصرف وکارهای آنلاین، آموزش های روش دور و رمزی دانشگاه ها و مدارس، جایگزینی ارتباطات مجازی بوسیله جای خلط های فیزیکی و حضوری، دورکاری کارکنان داخل منزل، نیاز مبرم به اطلاع یابی و سرعت روند های وقوف رسانی و خبری از ضابطه شبکه های اجتماعی، نیاز بوسیله تفریح و سرگرمی های آنلاین برای کودکان و بزرگسالان زیرساخت های ارتباطی را بوسیله یک زیرساخت ملی، فراگیر و حیاتی بدل کرده است.

در این شرایط، فشار بی زنهار به زیرساخت هایی که در شرایط عادی باید هموار با ۷۰ درصد ظرفیت خود، فرمان کنند و برای جلوگیری از اختلال و حفظ کردن چونی ارتباطات، اندکی از این ظرفیت را به خشکی امدن بن استانداردهای جهانی خالی و عاری مصرف نگه دارند، عرشه جنین تقاضا و پاسخ به نیاز اشتراکی جامعه، به مرز اشباع رسیده است و مولود چنین وضعیتی بطی ء شدن روند تبادلات و ناخرسندی مردم از وضعیت موجود است. در این شرایط، سریع العمل ترین، مقرون به صرفه ترین، عقلانی ترین و تجربه شده ترین وضع ارتقای حجم موجود، استفاده از حجم خالی و بلااستفاده ای است که در اختیار صداوسیما الباقی است.

وزارت ارتباطات چه می گوید؟

وزارت ارتباطات خود را متولی قانونی مدیریت فرکانس تو کشور می داند و در وضعیت اضطراری با جابه جا کردن فدایی از بازیگران یا خدمات ارایه شده به خشکی امدن بستر بسامد کشور، این منبع ملی را مدیریت می بطی ء. بر بنیاد بند ۲ ماده وظایف و اختیارات این دستگاه، همه روزی برداران فضای فرکانسی داخل کشور، عاری استثنا باید از مرجع قانونی مقررات گذار در این شالوده یعنی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی کشور، پروانه روزی برداری از فضای فرکانسی کشور را دریافت کنند و کامل حقوق مکتسبه مولود از خرید این لب نیز به خرمن بازمی گردد.

وزارت ارتباطات پارسا است که فرکانس یک عین ملی است و مدیریت آن به صورت یکپارچه به این دستگاه ودیعه شده است. استعمال (و نه مالکیت) باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز بوسیله صداوسیما پیاده شدن اساس نیازی بود که کتاب آن به عادت آمده است و در نتیجه مدیریت فرکانس یک بار دیگر باید یکپارچه تو خدمت مردم باشد و منافع ناشی از بهره برداری به جای بلااستفاده ماندن شبیه همه کشورهای جهان به مردم کشور بازگردد.

تحلیلگران بر این باورند که مادامی که مباحثه بر سر اموال عمومی است، مالکیت کنار یک منبع اشتراکی بی معناست و تو واقع موسسه صداوسیما، نیروهای مسلح، اپراتورهای تلفن همراه و سیار بهره برداران پیاده شدن زمینه پروانه های زمان دار و قابل تجدیدنظر، از این منبع نصیب مند می شوند. از سویی، پروانه یکروز برداری ابزاری برای مدیریت بهینه منابع محدود تو شرایط عادی و اضطرار و به برهان ماهیت فرکانس، واجد بها اقتصادی، امنیتی و سیاسی است که تداخل در آن می تواند امان یک ملک یا جان افراد را به خطر اندازد و از این رو مدیریت فضای فرکانسی در همه جای دنیا با بخت هاست.

دایره صداوسیما چه می گوید؟

صداوسیما متقی است که بر اساس ماده ۱۴ سر وظایف و اختیارات وزارت ارتباطات، این سازمان از شمول نظارت این وسیله مستثنی و مالک باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ شده است و داخل مولود هرگونه یکروز برداری ثانوی، باید تحت جوانمردی و با هماهنگی این سازمان باشد. درون حالی که به گفته کارشناسان، خیر تنها در ایران که درون همگی جای جهان، هیچگاه نصیب بردار دایمی برای فرکانس حیات ندارد و همگی روزی برداران به طور مستمر از دولت ها پروانه بهره برداری دریافت می کنند. نکته حائز شکوه اینکه صداوسیما برای روزی برداری شخصی از باندهای مذکور پروانه پخش همگانی ندارد و حقوق قانونی ملت بابت اجاره تناوب را نیز از سال ۸۰ به مبلغ هنگفتی صیقل نکرده است.

علاوه بر این، ماده یک، قانون استفاده از بی سیم های عام و غیرحرفه ای، هیچگاه فوق العاده برای ضرورت اخذ مجوز از راه اندازی تنظیم هنجار قایل نشده است. نیروهای مسلح، که همچون صداوسیما تو ماده ۱۴ قانون وظایف و اختیارات وزرات ارتباطات، دربرگیرنده تصریح اشتهار در واگذاری فرکانس است، تو متابعت از ماده یک همین قانون که هیچ فوق العاده را شامل نشده، با اخذ پروانه رادیویی از سازمان انتظام هنجار به یکروز برداری از فضای فرکانسی کشور مشغول است.

صداوسیما ۱۰ سال است که می گوید برای پخش همگانی سه گانه بعدی (۳D) و UHD درون آینده محتمل، به این باندهای فرکانسی نیاز خواهد یافت. در حالی که خیر عزب راه اندازی صداوسیما در ایران که هیچ رسانه خارجی درون جهان تاکنون مظفر بوسیله پخش برنامه های سه بعدی نشده اند و تولید تلویزیون های سه گانه بعدی از سال ۲۰۱۰ حاکی از انقراض تجاری این پروژه در سطح جهان است. پخش UHD همچنین بوسیله دلیل پوشش محدود و نیاز به برگ گران مقدار و پهنای باند فرکانسی بزرگتر، تاکنون نوبت چندانی نداشته است.

صداوسیما به اندکی از پیوست کار رییس پیشین این دایره اشاره دارد که درون آن استعمال از طیف فرکانسی بخاطر ارتباطات مخابراتی به صلاح دانسته نشده است. ولی با توجه به ابلاغ این حکم بوسیله سازمان صداوسیما، تعمیم شلنگ آن نیز بر دایره مذکور صادق است و ممنوعیت فوق برای همان دستگاه صادر شده و وظایف و اختیارات سازمان انتظام هنجار در تضاد با حکم مذکور زدودن. با توجه به این که صداوسیما خود رأسا به عقب راه اندازی اپراتور با استفاده از این پتانسیل فرکانسی بود، ابلاغ این حکم بوسیله منزله منع صداوسیما از تداخل در وظایف نوبت بوده است.

سرانجام آنکه صداوسیما می گوید بودجه کافی برای ادای تکلیف قانونی خود در کامل کردن گذر از دوچرخه آنالوگ بوسیله دیجیتال را ندارد. درحالی که تامین این هزینه، از محل آزادسازی باندهای فرکانسی مورد نظر انجام پذیر است و بارها از لفظ دولت به عنوان یک نحو حل پیشنهاد شده است، ولی با وجود مکاتبات و نشست های پیاپی هیچ دستور کار عملیاتی و اجرایی درون این ماخذ ارایه نشده است.

چه پیگیری هایی شده است؟

از هنگام امضای توافقنامه پخش ندا و تمثال دیجیتال (GE۰۶) که در سال ۲۰۰۶ در مقر اتحادیه بین المللی مخابرات در ژنو سوئیس توسط مسئولین سازمان صداوسیما و سازمان تنظیم هنجار به صحه رسید (حدود ۱۴ سال قبل)، سازمان تنظیم مقررات بوسیله نعوظ مستمر مکاتبات و پیگیری هایی را برای اجرای این توافق نامه بین المللی در عبور صداوسیما از شبکه های آنالوگ بوسیله دیجیتال اجرا داده و با نزدیک شدن به سررسید تعهد مورد نظر درون سال ۲۰۱۵ بر شدت این پیگیری ها افزود، اما صداوسیما از پاسخگویی و التزام به این اصلاح ارتشی زده است.

در واقع می استعداد گفت این اتفاق تو تک غالب فرستنده های آن سازمان روی داده است و فقط شماری از این فرستنده های آنالوگ در فداکار مناطق کوشا هستند. وزارت ارتباطات پارسا است کل ظرفیت مورد استفاده در باند فرکانسی ۷۰۰ – ۸۰۰، حدود ۲.۶ است و درون خراج ۹۷.۴ درصد سرمد الباقی آن دوباره باید به مدار مورد نیاز استعمال اشتراکی بازگردد. علاوه به خشکی امدن آن روش های متخصص جایگزینی بود دارد که به کمک نصب فداکار تجهیزات می استعداد به جای پوشش عمومیت از تجهیزات پخش منطقه ای مصرف کرد و پوشش مناطق جعرافیایی مورد احتیاج را حزن مطمئن کرد.

وزارت ارتباطات با کمال مطلوب استیفای حقوق آدم و ایفای شهریه خود داخل مدیریت بهینه فضای فرکانسی کشور، مکاتبات و اقدامات متعددی با شعار حل این نفاق انجام داده است. از جمله طرح مساله در شورای برجسته کنف ملی در دی ماه سال ۹۲ برای التزام دایره صداوسیما بوسیله تسریع تو دیجیتالی شدن پخش همگانی و آزادسازی باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز. این شورا موارد مذکور را در دی ماه همان سال بوسیله سازمان صداوسیما ابلاغ کرده ولی تاکنون بی نتیجه باقی مانده است.

راه اندازی انتظام مقررات، این مساله و تبعات اقتصادی، اجتماعی و دیپلماتیک آن را در آذر ماه سال ۹۵ طی یک مجله بوسیله معاونت هماهنگی و بازرسی راهبردی رییس جمهوری ارسال و درخواست برگزاری یک جلسه برای محلول و فصل مساله کرد. طرح مساله بوسیله درخواست سازمان تنظیم مقررات در ستاد قناعت مقاومتی، منجر به برگزاری نشستی در دکه هماهنگی و رفع فرق دستگاه های دولتی شد اما تاکنون بی خراج مانده است.

مکاتبات وزارت ارتباطات با مجلس شورای اسلامی منجربه تدارک گزارشی توسط مرکز تحقیقات مجتمع درباره باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز و اختلافات موجود شد. توصیه این مرکز، ضمن پافشاری بر ضرورت آزادسازی این باندها، تشکیل کارگروهی برای حل وفصل مساله بوده است. این وصیت نیز تاکنون نتیجه ای تو پیاده شدن نداشته است.

تهدیدهایی که تو پیش هستند

کشورهای همسایه ایران در سال های گذشته استفاده از باندهای فوق را از پخش صوت و تصویر بوسیله درخت سرو موبایل تغییر داده اند، بوسیله دلیل تداخلات احتمالی در مناطق مرزی آنها بوسیله صورت مکرر خواهان نشست های جمعی و اختصاصی با ایران بخاطر حل این مساله هستند. اما ما در این نشست ها غایبیم زیرا صداوسیما تکلیف باندهای مذکور را فاحش نمی درنگ و ما تنها کشوری هستیم که یک تکه از باند فرکانسی آن در جوانمردی  پاسبان قانونی آن یعنی دولت نیست.

لیس تمکین ایران به تعهدات بین المللی خویشتن تو سطح مجامع مهمی همچونITU ، قدرت ملک در صیانت از منافع ملی را درون عرصه مهمی همچون ICT کاهش می دهد. دولت ایران و سازمان صداوسیما درون سال ۲۰۰۶ ، توافقنامه موسوم به ژنو ۲۰۰۶ (GE۰۶) را صحه کرده اند و این سازش نامه کشورهای امضاکننده را مکلف کرده تا اوایل سال ۲۰۱۵ (یعنی ۹ سال سپس) باید فرستنده های آنالوگ خویشتن در باند UHF را به دیجیتال بدل کرده باشند. ولی باوجود پیگیری های دوباره درون خصوص عمل بوسیله این معاهده، صداوسیما از خاموش کردن فرستنده های آنالوگ خود انکار کرده است.

کشورهای همسایه درون جنوب و خصیصه کشور در حال مذاکره و طراحی مصرف هماهنگ از این باندها برای شبکه های موبایل هستند ولی با وجود مکاتبات بی حد با سازمان صداوسیما برای گلچین بلوغ استفاده از این باندها در سرزمین و تعامل با این سازمان جهت حضور در این جلسه ها بخاطر حفاظت از منافع ملی، آن راه اندازی از این کار خودداری می کند، در حالی که عدم مشارکت در تصمیمات منطقه ای باعث زیان منافع ناحیه و تصمیم گیری بدون درگاه ایران خواهد شد.

فشار متجاوز از حد بر شبکه های مخابراتی می تواند باعث آسیب به زیرساخت های ارتباطی شود. در شرایطی که زیرساخت های ارتباطی قلمرو دون نفوذ کرونا و ارتقای دو انطباق سرانه کاربرد کاربران، پایین تر فشار زیادی فراغت دارد، آزادسازی کامل باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز منجر بوسیله افزایش ۱۵ درصدی ضریب نفوذ باند پهن داخل کشور خواهد شد.

فشارهای اقتصادی، حاجت به اینترنت مناسب و باکیفیت را بیشتر می بطی ء. پهلو هیچکس پوشیده نیست که اثرات زیانبار تعطیلی فدایی مشاغل در همه جهان و از یکسره ایران، پیامدهای ناگوار اقتصادی به همراه خواهد داشت و تو نتیجه استفاده حداکثری از قابلیت ارتباطی سرزمین برای ارتقای دسترسی آحاد مردم در بخش کسب وکارهای آنلاین، آموزش های آنلاین، نشریات آنلاین و افزایش سرگرمی های آنلاین (فیلم، بازی، موسیقی) به یک نیاز ملی بدل شده است.

همچنین با توجه به آشفتگی وضعیت اقتصادی و جنگ مالی داخل همه پاره ها، خانوارها برای تامین نیازهای روزانه از یکسره مطمئن خدمات ارتباطی خود با اشکال هایی روبه رو هستند. در این شرایط، تلاش برای کاهش هزینه های خانوار همراه با ارتقای کیفیت خدمات، یکی از پیش مقاطعه های مهم ارتقای کیفیت عمر افراد تلقی می شود.

فرصت هایی که از دست رفت

در شرایطی که حاجت به حفظ اشتغال خواه ایجاد شغل های تازه، تقدم شروع جامعه ایران است، زیرساخت های ارتباطی، مناسب ترین و مطمئن ترین راه ایجاد و توسعه اشتغال های تازه است. اضافه هر ۱۰ درصد ضریب نفوذ تلفن همراه، ۱.۵درصد به نصیب وری نیروی فرمان می انجامد. هر میلیون دلار سرمایه گذاری داخل مرزوبوم باند پهن بی سیم حدود ۲۰ شغل و در مملکت بی سیم غیر باند پهن، ۱۴.۵ شغل و به نعوظ اشتراکی نیز ایجاد هر اشتغال در حوزه ۶.۵ ،ICT  اشتغال تو سایر مرزوبوم ها ابداع می یواش.

بر شالوده داده های بانک جهانی، افزوده شدن ۱۰ درصد به ضریب فایده تلفن همراه، بین ۰.۶ تا ۲.۱ درصد بوسیله تولید ناخالص ملی و سه درصد به خلق کردن شغل منجر می شود. همچنین به خشکی امدن بنیاد مطالعات GSMA، تخصیص باند فرکانسی ۶۹۴ تا ۸۶۲ مگاهرتز (باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰) بوسیله شبکه های پهن باند و تلفن همراه، ۱۰۰۰ میلیارد دلار سودآوری برای کشورهای آسیا و اقیانوسیه دربرخواهد داشت و میلیون ها شغل ساختن می بطی ء. فناری نسل پنجم همراه  یا ۵G نیز داخل راه است و بخاطر اسلوب اندازی این فناوری، باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز یکی از زننده ترین و کم قیمت ترین زیرساخت های مورد نیاز را تامین می کند.

ایران کشوری پهناور با ۱۶ قلمرو همسایه آبی و سماوی است، فرصت های ابونمان منابع از جمله بسامد و پهنای باند، می تواند پیوندهای منطقه ای و گفت وگو با همسایگان را تقویت نرم. این فرصت در آستانه تبدیل به یک تهدید بزرگ است. در حال حاضر اکثر، همسایگان ایران، باندهای فرکانسی ۷۰۰ و ۸۰۰ مگاهرتز خویشتن را به موبایل پهن باند اختصاص داده اند.

واگذاری باندهای یادشده برای استفاده خدمات موبایل باعث افزایش ۹ برابری بهره وری اقتصادی و ۴۰ یکسانی شغل زایی حاصل از این باندها در مقایسه با استفاده آنها برای پخش صوت و تصویر خواهد شد که به شدت مورد نیاز کشور است و تنبلی در آن باعث هدررفت منابع خواهد شد. افزوده شدن ۱۰ درصد بوسیله ضریب واکنش تلفن همراه، بین ۰.۶ تا ۲.۱ درصد به تولید ناخالص ملی و سه گانه درصد به ابداع اشتغال منجر می شود.

اختلاف علنی وزارت ارتباطات و صداوسیما

با عمومی شدن تباین وزارت ارتباطات و اداره صداوسیما، شبهه هایی درباره چرایی این موضوع مطرح شده است. شبهه اول این است که وزرات ارتباطات می خواهد از آب گل آلود کرونا ماهیگیری کند، وگرنه امکان زودهنگام مصرف از باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰ امکان پذیر حلق. این درون حالی است که کسی نمی داند مجادله کرونا چه وقت دست از سر ما برخواهد داشت. مدعیان در این باره چنان سخن می گویند که گویی کرونا میهمان یکی دوهفته است و زیرساخت های ارتقای موبایل پیاده شدن باند ۷۰۰ و ۸۰۰ نیازمند چند ماه زمان است.

درون حالی که با تصور تحقق خداحافظی زودهنگام با کرونا، اثرات اقتصادی و مدنی آن تا همین حین به خشکی امدن اقتصاد ایران و گیتی چنان است که باز هم مسیری جز توسعه تصرف وکارهای دیجیتال، افزایش نفوذ اینترنت و دورکاری، ایجاد کسب وکارهای خانگی، پاسخ به نیازهای موج جدید کاربران اینترنت (مثلا سالمندان درون تامین نیازهای روزمره) برای گشایش شرایط کلی کشور وجود ندارد.

تو واقع کرونا، آغاز یک نهضت جدید تو رویکرد آدم به فضای دیجیتال وجود اما با رفتن کرونا، هیچ چیز به گذشته بازنمی گردد. در خراج نیاز به استفاده از فرکانس های ۷۰۰ و ۸۰۰ ، از بی قراری اکنون تا آینده دوردست یک نیاز فوری است. مگر آنکه همراه با کرونا، بایکوت ها غصه حذف شوند، شاخص های فضای تصرف وکار بهبود یابند، فرصت های تنخواه گذاری داخل کشور ارتقا یابند، تنخواه گذاران خارجی وارد بازار شوند، تخصیص مخابرات پهلو کابل مسی برداشته شود و انبوهی از تبدیل در وضعیت موجود که خویشتن معجزه بزرگ دیگری است.

در ذات حال، مدیران موسسه تنظیم مقررات و اپراتورها، هردو معتقدند که استفاده از این باندها، به ویژه تو شهرهای مبصر حداکثر به سه هفته زمان نیاز دارد و ظرف این مدت می توانند از این باند بخاطر ارتقای پوشش اپراتورها استفاده کنند.

شبهه دیگر این است که وزارت ارتباطات، به جای اهتمام به ترقی زیرساخت ها در سال های گذشته، پای باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰ را به میان کشیده است. درحالی که این باندها تو وضعیت فعلی می توانند حداکثر ۳۰ درصد از ظرفیت کنونی را ارتقا دهند و این دقیقا همان چیزی است که برای ارتقای چونی اینترنت موبایل بدان نیاز است. اما بوسیله اذعان وزارت ارتباطات، در کشش عزب پنج سال، تعداد مشترکان اینترنت موبایل درون ایران از ۳۰۰ هزار نفر بوسیله ۷۵ میلیون نفر ارتقا یافته و ظرفیت پهن باند داخلی، همان چیزی که زیرساخت شبکه ملی معلومات را تشکیل می دهد، ۱۰۰۰ درصد رشد داشته است.

انحصاری که مانع توسعه است

ابهام دیگر اینکه وزارت ارتباطات، باید بخاطر ترقی اینترنت ثابت برنامه ریزی می کرد تا مردم سرویس ارزان نم و باکیفیت تری اخذ می کردند. درحالی که خبط در واگذاری مخابرات و انتقال تونل های زیرزمینی و سیم مسی بوسیله مخابرات ایران، انحصار ایجاد کرده است. مخابرات ایران داخل این سال ها از منفعت خود، اقساط خرید همکاری را صیقلی کرده و از توسعه سرباز زده و این انحصار، جلوی توسعه سایر رقبا را هم گرفته است. برای حل این چالش بارها پیگیری شده و آخرین وهله همچنین این موضوع تو سر بودجه سال ۹۸ طرح شده بود که اقبال آن را به شورای هم چشمی ارجاع قسط. تا موضوع انحصار مخابرات حل نشود، وضعیت اینترنت خانگی گشایش نخواهد یافت.

با حیات این شرکت های مخابرات ایران و اپراتورهای ثابت نیز با درک وضعیت کنونی، توسعه اینترنت پرسرعت همانند VDSL  را در اذن فرمان قرار داده و در برخی شهرها تیمار شروع به کار کرده اند. داخل حال حاضر همچنین اینترنت موبایل متعدد گران تیز از اینترنت ثابت نیست. توسعه اینترنت سیار در وضعیت کنونی همچنین درون کنار اینترنت مدلل لازم است. اپراتورها بخاطر ارتقای ظرفیت فعلی خود با باندهای ۷۰۰ و ۸۰۰ می توانند با هزینه کمتر و سرعت بیشتر عمل کنند.

اما آیا کرونا، زمان نوع دوستی برای طرح این موضوع بود؟ پیگیری های وزارت ارتباطات در این باره، عقبه ۱۳ ساله دارد و آخرین رفتار وزارتخانه درون این زمینه به بهمن ۹۸ برمی گردد. شدت کشف کردن این مناقشه و همزمانی آن با کرونا دو انگیزه اصلی دارد. اول، دو برابر شدن مدل مصرف اینترنت در ایران قید دو هفته و اثر اجتناب ناپذیر آن بر کیفیت اینترنت و دوم آنکه در شرایط کنونی که همگی کشورها، از جمله ایران طولانی نبوغ خود را برای مقابله با کرونا بوسیله میدان آورده است، ظرفیت های خطیر سزاوار سرزنش استفاده و مورد احتیاج ، به موضوع نخست مردم و قلمرو بدل می شود.

ولی چرا این حادثه درون حاکمیت ردیابی نشده یا تاکنون به نتیجه نرسیده و به عرصه رسانه ها کشیده شده است؟ مساله کیفیت اینترنت، بوسیله دلیل گستردگی تعداد کاربران از یک روشنایی و جلال آن در تعاملات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، از سوی دیگر، بوسیله یک مساله ملی بدل شده و همه آحاد قلمرو را محبوس خود کرده است. توجه رسانه ها به مساله کیفیت اینترنت، شاگرد از این طور  جایگاهی است.

انجام زیاد از ۷۰ مکاتبه با دستگاه های اجرایی متنوع در طول تنها سه سال گذشته و طرح مساله درون تمام حوزه های حاکمیتی، ملجا نمونه ردیابی های لازم برای حل و فصل این مساله  است علاوه به خشکی امدن آن، نه در دولت و نه داخل مجلس، اولی به گواه درج اولین داخل لایحه بودجه سال ۹۸ و دومی بوسیله استناد گزارش مرکز پژوهش های مجلس، تو ضرورت واگذاری این فرکانس ها تردیدی بود ندارد.

لزوم های زمانی، همواره مهمترین مساله تصمیمات سیاستی هستند و استوار به همین دلیل وزارت ارتباطات اعتقاد دارد، همان مصلحت هایی که جهت خروج این لایحه از رخصت فقره کمیسیون و طالع شد و آن را بوسیله شورای عالی امنیت ملی ارجاع داد، می تواند اساس ساز بازگشت آن به رخصت امر سیاست گزاران عالی نظام باشد وگرنه، نه نوبت نه مجلس و خیر هیچگاه مرجع عرفی دیگری، برخلاف این تکلیف قانونی و عقلی مدیریت ذات ملی تناوب توسط سیاستگزار واحد رای نخواهد داد.

سوالاتی که صداوسیما باید به آنها پاسخ دهد

روند واگذاری باندهای بسامد ۷۰۰ و ۸۰۰ به موبایل، یک پدیده جهانی است و از ۲۰۱۵ تقریبا کامل کشورهای جهان از جمله منطقه خاورمیانه همچنین به این پدیده جهانی گردن نهاده اند. صداوسیما باید به این سوال پاسخ دهد کدام تکنولوژی استراحت است در صداوسیما به حکم محزون شود که هنوز در جهان قابل استفاده زدودن و برخلاف روندهای جهانی است؟

صداوسیما سال هاست با تسلیحات عبور از تکنولوژی آنالوگ به سمت دیجیتال، از صندوق ترقی ملی و از دولت، بودجه و ایمنی دریافت کرده است و حدود ۱۳ سال همچنین کنار اساس شرط خویشتن بوسیله مجامع جهانی بخاطر عبور از این مرحله فرصت داشته، اما توضیح نداده که چرا چنانچه احتیاج مبرم و ناشناخته ای به این باندها دارد که حتی تو شرایط کرونایی برازنده نصیب برداری ملی نیست، چگونه حاضر شده بود تا آن را به IPTV ها بفروشد؟

انتهای پیام